Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Jim," dedi, "dört beş köpeğin kavgasını gördün mü hiç?"
"Hayır."
"Köpeklerden biri yaralanıp yere düşerse diğerleri hep birlikte onun üstüne çullanıp öldürür."
"Eee, ne olmuş?"
"İnsanlar da bazen böyledir. Neden bilmiyorum. Doktorun bir keresinde bana dediği gibi, 'İnsanlar kendi içlerindeki bir şeylerden nefret eder."
"Grevin yara olduğunu mu düşünüyorsun?"
"Evet. Grup halindeki insanlar daima bir çeşit enfeksiyon kapar. Bu da işin kötü yanı gibi görünüyor. Görmek istiyorum Mac. Grup halindeki bu insanları gözlemlemek istiyorum, onlar bana, bildiğimiz tek tek insanlardan farklı olarak, yeni tür birer birey gibi görünüyor. Bir gruba ait olan kişi artık kendisi değildir. Kendisinden farklı bir organizmanın içindeki bir hücredir. Nasıl vücudunu oluşturan hücreler sonuçta seni oluşturdukları halde senden farklıysalar, aynen öyle. İnsanlar, 'kitle çılgındır, ne yapacağı belli olmaz' derler. Neden insanlar kitleye tek tek bireyler olarak değil de, kitle olarak bakar? Kitle, bir kitle olarak aşağı yukarı her zaman mantıklı hareket eder."
"Biliyor musun Doktor, insanlar kendileri gibi konuşmayanlara kuşkuyla bakar. Bir insana, anlamadığı sözcükler kullanarak hakaret bile edebilirsin. Belki yüzüne bir şey söylemez ama senden nefret eder."
"Böyle şeyler canını sıkıyor, değil mi evlat? Bir köpek yavrusu gibi kemir babam kemiriyorsun ama bir türlü kıramıyorsun kemiği. Az sonra dişinin birini kırarsan hiç şaşmam."
"Yeterince insan, bir kemiği birlikte kemirirse sonunda kırar ama." "Belki... Fakat yetmiş bir yıldır köpeklerle ve insanlarla birlikte yaşıyorum ve çoğunlukla kemiği birbirlerinin ağzından kaptıklarını gördüm. İki köpeğin bir kemiği kırmak için birbirine yardımcı olduğunu hiç görmedim ama birbirlerinin ağzından kapmak için hırlaştıklarına çok tanık oldum."