Schopenhauer'ın tutkulu aşkı, insanı kör eden güneş ışığıyla kıyasladığı bir lafı vardır. Yaşamın ileriki yıllarında bu ışık azalınca onun yüzünden daha önce göremediğimiz muhteşem bir yıldızlı gökyüzü belirmeye başlar. Dolayısıyla benim için de gençliğe özgü, bazen zalimce olabilen tutkularımın sönüp gitmesi daha önce göz ardı ettiğim yıldızlı gökyüzünün pek çok diğer mucizesinin kıymetini anlamamı sağladı.
Başında nur sonunda pür nur,Olduk ise çok şükür
Bayramın sabahına kavuşturana hamd ve senâ
Aşkla yanan yüreklerden fışkırırken miski amber
Aklı selim, gönlü yakîn olduk ise ne alâ
Kuyucaklı yavuz