İtaat, iradesinden vazgeçen için, dünyanın bütün hatalarını yapabilme özgürlüğüydü. İtaat kişinin kendi başına işlemeye asla cesaret edemeyeceği suçları gerçekleştirebilmesinin müthiş bir yoluydu.
Bir insandan bu kadar nefret etmek ve onun tarafından önemsenmeyi bu kadar istemek , aynı anda nasıl mümkün olabiliyordu ? Bu iki istek de aynı bedende kendilerine nasıl yer bulabiliyordu ?