Ben kendimi bildigirnden beri
Bir yerlere sürekli yagmur yagar
Uzak bir anı gibi duydugum ne varsa
Çocukluk olarak bildigim ne varsa
Topunu birden siler atar.
Sesim boguk çıkıyorsa da
Aldırma
Nice daglar kırdı onu
Nice denizler
Savurdu
Sesim boguk çıkıyorsa da
Aldırma
Artık bir şeyler yapmanın
Zamanı geldi
Bazı şeyleri kırıp dökiDenin
Bir kentin sokaklarını
Yeniden keşfetmenin
Özlemleri, çocukluk günlerini
Bir yagmur altına bırakmanın
Zamanı geldi
Sesim boguk çıkıyorsa da
Aldırma
Nice anılar yordu onu
Nice özlemler
Böldü
Sesim boguk çıkıyorsa da
Aldırma
Ey, bir çocugun en içten gülüşünde kalan güneş
Kitapların içinde sessizce göveren
Ve bir işçiye ellerinin anlamını ögreten aydınlık
Kalbimi sana uyarlıyorum
Akla beni!