Yazar:
Ahmet Erhan
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
Kasım 2001
Yayınevi:
Bilgi Yayınevi
ISBN:
9789754944174
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Öteki Şiirler /Bir Ahmet Erhan Klasiği!Şiir
Ah, nasıl da yeminliydim seni okumamaya, adını duyunca kaçmaya, görmemeye, duymamaya, hissetmemeye!
Burada Gömülüdür 1. Cilt ile tanışmıştım Ahmet Erhan'ın kalemiyle. Öyle büyülü bir tanışıklıktı ki o büyüyü bozmamak adına bir daha tek satır daha okumadım kendisinden. Sonra bir kitabı ilişti gözüme, nasıl da özlediğimi fark ettim. Kitaplar da özleniyor nefes alan canlılar gibi... Sadece göz gezdireceğim, ucundan bakacağım derken kaptırdım yine kendimi, gidiş o gidiş...
Ölüm Şairi olarak bilirler 
Cahit Sıtkı Tarancı'yı, kendisini öyle çok sevmene rağmen bana sorsalar tek kalemde Ahmet Erhan derim. Ölümü ondan daha iyi anlatan bir şair hiç görmedim. Hiç kimsenin dizilerinde onunkiler kadar ölmedim. Ne diyordu bir şiirinde:
"Bugün oturdum ölümü düşündüm
Yirmi yaşında ve hayat bu kadar güzelken."
Yirmi yaşında olmak ve ölümü düşünmek...
Haklı nedenleri vardı.
Ve eminim bu satırları okuyup ölümü düşünen birçok okur var, sizin de haklı nedenleriniz var biliyorum. Hem ölüm kolay yol, asıl zor olan yaşamak:
"Ölümle biten bir intihar yok.
Asıl intihar
Gün gün yaşamakta."
"Ama ölüm bile yalnızca yaşayanlar için sağlanan bir ayrıcalık." (s. 124)
Öteki Şiirler
Ne kadar ötekileştirilmiş bir isim değil mi!
"Aslında ötede kalmak anlamını da içeriyor." Neden Öteki Şiirler peki? Yormuyor şair bizi, Önsöz Yerine bölümünde bizzat açıklıyor: "Kimi, yayımlanan kitaplara o dönemlerde bütünlük açısından ters düşmüş ve alınma gereği duyulmamış; kimi yitirilip sonradan bulunmuş; kimi düpedüz ortalama olduğundan, ancak, bir tarihsellik ifade ettiği için, bugüne dek saklanmış şiirler." (s. 7) Peki okurken ötekileştirmeli miyiz bu şiirleri? Ben kendi adıma yapamasam da şair bir nebze yapmış sanki! "Bu şiirlerin arasında, kitaplarıma almadığım için hayıflandığım çok az şiir bulunduğunu söylemeliyim."
"Keşke şiiri bu kadar
Burada Gömülüdür 1. Cilt ile tanışmıştım Ahmet Erhan'ın kalemiyle. Öyle büyülü bir tanışıklıktı ki o büyüyü bozmamak adına bir daha tek satır daha okumadım kendisinden. Sonra bir kitabı ilişti gözüme, nasıl da özlediğimi fark ettim. Kitaplar da özleniyor nefes alan canlılar gibi... Sadece göz gezdireceğim, ucundan bakacağım derken kaptırdım yine kendimi, gidiş o gidiş...
Ölüm Şairi olarak bilirler Cahit Sıtkı Tarancı'yı, kendisini öyle çok sevmene rağmen bana sorsalar tek kalemde Ahmet Erhan derim. Ölümü ondan daha iyi anlatan bir şair hiç görmedim. Hiç kimsenin dizilerinde onunkiler kadar ölmedim. Ne diyordu bir şiirinde:
"Bugün oturdum ölümü düşündüm
Yirmi yaşında ve hayat bu kadar güzelken."
Yirmi yaşında olmak ve ölümü düşünmek...
Haklı nedenleri vardı.
Ve eminim bu satırları okuyup ölümü düşünen birçok okur var, sizin de haklı nedenleriniz var biliyorum. Hem ölüm kolay yol, asıl zor olan yaşamak:
"Ölümle biten bir intihar yok.
Asıl intihar
Gün gün yaşamakta."
"Ama ölüm bile yalnızca yaşayanlar için sağlanan bir ayrıcalık." (s. 124)
Öteki Şiirler
Ne kadar ötekileştirilmiş bir isim değil mi!
"Aslında ötede kalmak anlamını da içeriyor." Neden Öteki Şiirler peki? Yormuyor şair bizi, Önsöz Yerine bölümünde bizzat açıklıyor: "Kimi, yayımlanan kitaplara o dönemlerde bütünlük açısından ters düşmüş ve alınma gereği duyulmamış; kimi yitirilip sonradan bulunmuş; kimi düpedüz ortalama olduğundan, ancak, bir tarihsellik ifade ettiği için, bugüne dek saklanmış şiirler." (s. 7) Peki okurken ötekileştirmeli miyiz bu şiirleri? Ben kendi adıma yapamasam da şair bir nebze yapmış sanki! "Bu şiirlerin arasında, kitaplarıma almadığım için hayıflandığım çok az şiir bulunduğunu söylemeliyim."
"Keşke şiiri bu kadar
Kitabı bitirdim ama öyle bir iz var ki içimde.. Durup durup aceba ben yalnız mıyım? Aceba ben sevildim mi? Aceba Ahmet Erhan gerçekten bu kadar ağır mı yaşamış? Bi insan nasıl bu kadar ağır yüklü bir vagonun altından sağ çıkar? diye sorup durdum kendime. Yaşamını araştırdım ki yaşamının şiirlerine çok açık yansıdığını gördüm. "Herkesin güldüğü yerde ben ölüyorum" diyor şair. Bu cümleyi hiç unutmadım. Nasıl unutulur bu cümle? Büyük ihtimal gırtlak kanseri olup kendi sesinden utanırken ve arayan arkadaşlarına evde yok süsü verirken yazmış şair bu şiiri. Daha uzun yaşayıp daha umutlu şiirler yazsaydı keşke ama bu yazdıkları bile Ahmet Erhan'ı özel kılıyor.
9/10
2020 13. kitabı
Öteki şiirleri, dönemin önemli şairlerinden olan 1976-1991 yılları arasında yazdığı ve çeşitli nedenlerle kitaplarına almadığı şiirlerinden oluşuyor.
Kimi,yayımlanan kitaplara o dönemlerde, ters düşmüş, kimi alınmak istenmemiş, kimi sonradan bulunmuş, kimi tarihselliği olduğu için, bugüne kadar saklanmış şiirleri...
Edebiyatımızın en karamsar ve hüzünlü şairi... Dönemin acısını, mutsuzluğunu ve karamsarlığını iliklerimize kadar yansıtıyor şair.. Karamsarlığın yanısıra yaşama direnme sevinci var arada sıra da olsa.
İlk defa bu kitabıyla tanıdım şairi. Şiirleri akıcı, anlam yüklüydü. Karamsar biri olmadığım için beni bile karamsarlığıyla etkiledi.
78 kuşağının hüzünlü şairi.Açık ara kasvetli.Anne acısı yaralamış,baba acısı parçalamış,Madımak'ın cehennem olduğu Behçet Aysan'ın acısı tüketmiş,gırtlak kanseri bitirmiş."Oğul"şiiri vardır ki okuyanın yüreğine öküz oturur,dünya oturur.Selda Bağcan söyler,peşinden rakı."Bugün de ölmedim anne"der yaşadığına şükür mü edeceğini,lanet mi edeceğini bilemezsin.Sonra Ahmet Kaya mırıldanır kulağına "bugün de ölmedim anne"kalbine boğucu dumanlar hücum eder.En özel kitabı.Ahmet Erhan;hayatın kıyısında kalmış,"öteki şiirleri"Ahmet Erhan'ın listesinde sınırdışı edilmiş.Bana kalsa diğer kitaplardan daha çok infial etkisi yaratıyor adamın kalbine kalbine! Haydar Ergülenle tanıdım Ahmet Erhan'ı.80 şiiri için Birhan Keskin,Ahmet Erhan ve Küçük İskender'in ismini vermişti.Okuyun dostlar.Güzel adamdır Ahmet Erhan.Hatırlanmaya layıktır.İsmi,eserleri kıyıda kalsa da,sözleri yüreğe ilmek ilmek taşınır.
“Her şey benim içimde başlayıp bitiyor..”Şiir
Puan vermedi·152 syf.·
2021 224. kitabı
Hani su gibidir ya bazı satırlar, şairin satırları içilen su gibi. Susuyor içiyorsun ve hiç içmemiş gibi yeniden susuyorsun. Şiir yazmayı bilmesem de okumak benim payıma düşen keyifli yan sanırım ve yazanları/ yazılanları içmekle imrenme çıtam bazı şairlerde artıyor. Şiir okumak için okumak, şair için okumak, iyi geldiği için okumak ve muhtelif nedenler varken, Ahmet Erhan’ın satırlarını en başta ifade ettiğim gibi yeniden okuma heyecanıyla okumak çeşidi var birde. Neden okumamışım bugüne kadar diye hayıflanmıyorum demek ki en iyi zaman şimdiymiş şairle tanışmakla ki bunca beğenim/ alâkam boşuna değil. Nice satırlara yüreğinde ev sahibi yapmış, her renkten nice taşlarla kolye gibi kalbe dizmiş şiirlerini. Bendendi sanki satırlar benimleymiş gibi içten..
Okuduğum ilk kitabı Yaşamın Ufuk Çizgisi bu kitabına göre daha ılımlı, daha sıcak ve eylem bakımından olumlu. Fakat bu kitabıysa daha dip ve bulunandan değil aranılıp bulunmayan öz yaşam incelikleriyle bezenmiş, özellikle Turuncu Defter ismini verdiği yaklaşık son kırk sayfalık kısım kendine yönelik karmaşa/ acı/ düşüş gibi içsel hissiyatlarıyla nesir olarak yazılmış. Ki sürekli kaygılı/ dünyayı suçlama ya da serzenişte bulunan kişi ya da yazar/ şairlerden pek keyif almam zira kendinde bi adım değişim gerçekleştiremeyen ya da kendini mükemmel görüp dünyayı değişmemekle suçlayan karakterlerden uzak kalmayı yeğlerim, zira kimse mükemmel değil ya da hep dünya suçlu değil. Erhan ise gezindiği diplerde kendine öyle güzel aynalar bulmuş ki hayran olmamak elde değil, çevrenin farkında kendinin iki katı farkında.. Özellikle bi alıntısı ifade etmek istediğime direkt açıklama vazifesi görebilir:
“Sorular soruları doğuruyor, yorulduğumu kendimi yine kendi bıçaklarımla deştiğimi düşünüyorum. Bir tek düşmanı olmadan da yenilirmiş
“elde var hüzün” şairi.Edebiyat
Döneminin en hüzünlü şairidir Ahmet Erhan, tabiri caizse okuyucusunu duvardan duvara fırlatan bir tarzı vardır.
Türkçe öğretmeni, futbolcu ve muhteşem bir şair, erkenden ayrıldı aramızdan,öldü gitti amansız bir hastalık yüzünden. Bize de; yazdığı şiirlerin acısını, çilesini bıraktı. Ee biz de çabucak sahiplendik tabii ki..
Futboldan şiire uzanan bir yolculuğu var Ahmet Erhan’ın ,Adana Demirspor’un genç takımında koşturdu bir süre. Ağır bir sakatlık geçirince kendini şiire verdi, yazmaya başladı. Fatih Terim’le birlikte Demirspor’da top koşturdu. Adıyaman’ın sağ beki kaval kemiğini kırınca futbola küstü. Terim, Galatasaray’a doğru yol aldı, Ahmet Erhan şiire… İyi ki de şiire yol almış.
Babasının adından kendine ad yarattı, Babasının adı Ahmet İzzet, kendi adı da Erhan Bozkurt’tur. Kendi adının önüne babasının adını koyar ve Erhan Bozkurt, Ahmet Erhan olur. Tam bir babacıdır ve onun ölümüyle birlikte her şey ters yüz olur. O güne kadar alkolden nefret eden şairimiz kendini alkolün kollarına bırakır.
Kitaptan çok şaire odaklandım ama yazanını tanımadan yazının ne anlamı var ki, Ahmet Erhan’ı tanımak demek onun şiirini okumak demek değil midir?
Neyse devam edeyim :)
İki tarafa da yaranamadı, iki taraftan kasıt sağcılara da solculara da, yedi kere kurşunlandı; dördü solculardan, üçü sağcılardan olmak üzere. 80 öncesi ve sonrasında yaşanan dramı, bunu yaşayanlardan biri olarak yazdı. “Bugün de Ölmedim Anne” şiiri, 80 dönemini anlatan tartışmasız en iyi şiir oldu.
Roman dolu bir hayat yaşamış. Romanlardan beslenmiş Rus ve Fransız edebiyatından ve özellikle de Dostoyevski’den. Babasının isteği üzerine ona ciltlerce kitap okumuş, zira gözleri iyi görmezmiş. Ama meğerse bu babasının bir oyunuymuş, sırf oğlunu okuryazar yapmak için oynamış bu oyunu. Sonra bir gün babasını
"BENİM NE İŞİM VARDI, İNSANLIĞIN TARİHİNDE ?"
Roman okuduğunuzda zevk alırsınız, öğrenirsiniz, farkına varırsınız ve sonra etrafınıza baktığınızda acı çekersiniz. Bu yüzden "Bilmemek mutluluktur" demiş bir yazar.
Ama şiirde başka bir şey söz konusudur.Şiiri okuduğunuz an acı çekersiniz. Yani siz gayet mutlusunuzdur. Ortada sizi mutsuz edecek bir şey yoktur. Ama öyle bir cümle okursunuz ki şair, sizin belki onca yıl kabuk tuttuğunuz yaranızı açar, dokunur ve kanatır. Birden acılarınızı anımsarsınız.
Ama her zaman böyle değildir. Bazen de Sezen Aksu etkisi yaratır şiirler. Yani yaşamı, kendinizi hayatı seviyorsunuzdur. Büyük bir derdiniz yoktur. Kendinizle barışıksınızdır. Aşk acısı çekmemişsinizdir. Ama o sesi duyduğunuzda, o mısrayı okuduğunuzda nedensiz bir acı gelip yüreğinize konar.
Bu yüzdendir ki asla bir şiiri, bir roman okur gibi sürekli okuyamazsınız. Ara vere vere, sindire sindire, acıyı dağıta dağıta okumanız gerekir.
Şiirin besin kaynağı acıdır.
Acının süzgecinden geçmeden öyle kolay kolay şiir yazamazsanız. Düşünsenize o gün çok mutlusunuz. Kanat takınmış gibi. Acaba elinize kalem alıp bunu yazmayı mı düşünürsünüz? Muhtemelen hayır. Yani en azından ben sadece o anın tadını çıkarırım. Ne gerek var ki kağıt kaleme. Ama eğer acıyorsanız. Bazen bir insandan öte bir kalem kağıda ihtiyaç duyabilirsiniz. Sözcüklere sığınabilirsiniz. İnsanlara sığınmaktansa.
Bu kitapta da salt acı çektim. Hayır ciddi söylüyorum.Çünkü buhranlıydı Ahmet Erhan...Hayat acı ağlarıyla sarmıştı onu. Kimisi "Bir daha hangi ana doğurur bizi?" derken, Ahmet Erhan " Niye doğurdun anne beni?" diyordu.
1958' de Ankara'da doğmuş Erhan. 1976' da babasını kaybetmiş. Ve babasının ölümünden çok etkilenmiş. Acıyı keşfetmesini neden olan ilk şey de budur. Önceleri alkolden nefret eden Ahmet
Neden 'Öteki Şiirler' ?
Kitaba Öteki Şiirler isminin verilmesinin, okurun seçimini de öteleyecek bir sebep olduğunu, dolayısıyla Ahmet Erhan okumamış bir okurun bu kitabı okumak istemeyeceğini düşünüyorum. Fakat kitaplar, şiir kitabı dahi olsa belirli bir anlamsal ve hatta biçimsel bütünlük çerçevesinde tasarlanır ve şekillenir. Buradan hareketle şunu söyleyebiliriz:
Ahmet Erhan, diğer kitaplarına çeşitli nedenlerden dolayı koyamadığı şiirleri Öteki Şiirler kitabında toplamıştır.
Ahmet Erhan Öteki Şiirler ile ilgili olarak şunları söylüyor: "Bu gibi kitaplar genellikle, şair öldükten sonra, bulunup yayımlanır. Ben ölümü hiç değilse bir kez aldatmak, yanıltmak için yayımlıyorum bu şiirleri."
İçerik olarak bakıldığında zaten şiirleri ötekileştirecek herhangi bir sebep yok. Bildiğimiz modernist, toplumcu Ahmet Erhan hüznü...
Kitabın amacı gereği, çeşitli biçimsel yapılarda ve konularda pek çok şiir yer alıyor. Ancak tabiki yine ölüm kol geziyor hemen her şiirde. Çünkü Ahmet Erhan olmak bunu gerektirir.
Kitabın en dikkat çekici bölümü elbette son bölümü. Burada farklı bir Ahmet Erhan karşılıyor ve adını tam koyamadığım bir türle şaşırtıyor. Şiirsel ögelerle, şiirsel bir üslupla fakat mensur olarak kaleme alınan metinler diyebiliriz. Aslında bunlara ne denileceğini Ahmet Erhan da kestirememiş ve şöyle demiştir:
".. kendi içinde özgün bir metin. Şiir mi? Bilmiyorum."
Bana kalırsa; bu metinler şairin, yazma sancıları gibi daha çok. Ama adı yok. :)
İyi kitaplar...
Genelde bir çoğumuz önsözleri okumayız es geçeriz çoğu kez. Oysa bir kitabın önsözü çok şey anlatır. Daha başlar başlamaz kendi kalemiyle önsözünü yazdığını görünce bir şaşırdım. Önsözü okuduğumda ise şaşkınlığım yerini gülümsemeye bıraktı. Öldükten sonra yayımlanır bazı kitaplar diyor Erhan , ben ölmeden kendi şiirlerimi kendim yayimliyorum :) Oteki Şiirler adı altında daha önce kitaplarında yayınlamadığı şiirlerine yer veriyor. Kitabın sonlarında ise şiirsellik yerini bir kaç sayfa duz yazıya bırakıyor. Bazı kitapları okuduğumda kendimi nedense bir bozkırın ortasında hayal etmekten alıkoyamıyorum. Cırcır böceklerinin sesi içinde . Rüzgarda portakal kokusu. Bu kitap sayesinde kendimi portakalların kokusuna sindirmek istiyorum. Ölüm, acı, anlam arayışı. Iki kelam edebilirdik belki gitmeseydin :( Daim ol
Takılıp kalıyorum bazı şairlere. Yazmasalardı, birileri cesaret edebilir miydi bu kadar duyguyu göze almaya? Zamanımızda kim dökebilirdi bunca kelimenin çığlığını bir köşeye? Hangi yayınevi ona o değeri verip dağıtırdı, hangi okur buna değer biçerdi? Eskiler gibisi gelmeyecek sanırım artık. Bir arkadaşla muhabbetimizde eskiler geçti de, “ onlar halıyı işlemiş, bizlerde halı kenarında sarkan iplere tutunup, o büyük tabloyu izliyoruz sadece” demiştim.
Bir elimde kalem, bir elimde kitabın sayfaları okusam mı not mu alsam diye çevirip durdum gözlerimi. En iyisi seslendirmek dedim. Oturup bir akşam seslendirip, tek tek dinlemek daha kalıcı olacaktır.
Kitabı okuyacak arkadaşlara bir fon müziği bırakmak istiyorum. youtu.be/0gTts6wncRo
Şaşırıp kaldım kitap karşısında…
Yazar Hakkında
Ahmet ErhanYazar · 21 kitap
8 Şubat 1958'de Ankara'da dünyaya geldi. Mersin'li bir ailenin, dört kızın ardından doğan beşinci çocuğudur. Babanın işleri nedeniyle Ankara'dan göç edilmiş ve bunun üzerine çocukluğuyla ilkgençliği Mersin ve Adana'da geçmiştir. Babasının emekliye ayrılmasıyla yeniden Ankara'ya dönerler.
Çeşitli nedenlerle kısa bir süre ara verdiği lise öğrenimini Akşam Lisesi'nde tamamladı. Ardından Gazi Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü bitirdi. Ankara'nın özel öğretim kurumlarında Türkçe-Edebiyat öğretmenliği yaptı.
Hayatının büyük bir bölümünü Ankara'da geçiren şair, 'Ankara-İstanbul Karatreni' kitabında anlaşılabilen nedenlerle, 2001 yılında İstanbul'a yerleşti.
Adana Demirspor Genç Takımı'nda futbol oynadı. O yıllarda geçirdiği ağır sakatlık döneminde şiir yazmaya başladı. 1976'da Militan dergisinde topluca yayınlanan şiirleriyle dikkat çekti. 1980 öncesi ve sonrasında ülke gençliğinin yaşadığı dramı, içerden bir ses olarak, o dönemlerde oldukça yaygın olan slogancılığa kaçmadan, kendine özgü diliyle yazması şiirini özel kıldı. Lirizm zenginlikleri ve ironiyle harmanladığı 'şimdiki zamanın duygu resmi' olarak tarif edebileceğimiz söyleyişini, neredeyse otuz yıldır sürdürüyor.
Ahmet Erhan pek çok çevrede hala ilk kitaplarıyla hatırlanmasına ve bilinmesine rağmen, şiir serüvenini yaşanan zamanla atbaşı götürmekte ve çok genç yaştaki okuyucuları tarafından da ilgiyle takip edilmekte.
Cahit Külebi, 1982 tarihli bir söyleşisinde kendisi için 'şaşırtıcı bir olgu' tabirini kullanmıştı. Ahmet Erhan, şiirleriyle hala kendisini izleyenleri şaşırtmaya devam ediyor.
ESERLERİ
Alacakaranlıktaki Ülke. İlk basımı Mart 1981'de Yeni Türkü Şiir Yayınları, İlk Eserler Dizisi'nden çıkan bu kitap, şair henüz 23 yaşındayken 1981 Behçet Necatigil Ödülü'ne değer bulunmuştur. Kitabın ikinci basımı bir yıl sonra şairin yeni kitaplarıyla birlikte Lir Yayınları'ndan çıkar. Kitabın tekrar basımları sonraki yıllarda da farklı yayınevlerinden devam etmiş ve etmektedir.
Yaşamın Ufuk Çizgisi, Nisan 1982, Lir Yayınları, Türk Yazarları Dizisi.
Akdeniz Lirikleri, Nisan 1982, Lir Yayınları, Türk Yazarları Dizisi.
Kuş Kanadı Kalem Olsa, 1984, Can Yayınları. Bu kitapta daha önce yayınlanan 'Alacakaranlıktaki Ülke', 'Yaşamın Ufuk Çizgisi', 'Akdeniz Lirikleri'nin yanı sıra, sonraki yıllarda Bilgi Yayınevi'nden ayrı kitaplar halinde çıkacak olan 'Sevda Şiirleri', ' Zeytin Ağacı', 'Ateşi Çalmayı Deneyenler İçin' toplamları yer almaktadır.
Ölüm Nedeni Bilinmiyor, 1988, Can Yayınları.
Deniz Unutma Adını, Ocak 1992, Bilgi Yayınevi. 1992 Yunus Nadi Şiir Ödülü'ne değer bulunmuştur.
Öteki Şiirler 1976 - 1991, Ekim 1993, Bilgi Yayınevi.
Çağdaş Yenilgiler Ansiklopedisi, Ekim 1997, Bilgi Yayınevi. 1998 Cemal Süreya Şiir Ödülü'ne değer bulunmuştur.
Köpek Yılları, Temmuz 1998, Bilgi Yayınevi. Yayınlanmış tek öykü kitabıdır.
Resimli 'Ahmetler' Tarihi, Şubat 2001, Bilgi Yayınevi. Şairin daha önce hiçbir dergide yayınlamadığı 'Türkiye Ayağa Kalk' adlı şiir toplamı da bu kitapla ilk kez okuyucuya sunulur.
Ankara-İstanbul Karatreni, Ağustos 2001, Everest Yayınları. Şairin çeşitli dergilerde yer alan denemelerini, Ankara-İstanbul Karatrenine binip İstanbul'a göç ettiği Nisan 2001'i takip eden Ağustos'ta yayınlaması oldukça önemlidir. Şehrine vedası olarak adlandırabileceğimiz 'Daüssıla' şiiri de bunun önemini çizmek istercesine kitapta yer almaktadır.
Bugün De Ölmedim Anne, Toplu Şiirler 1, Eylül 2001, Everest Yayınları. Toplu Şiirlerinin bu ilk cildinde 'Alacakaranlıktaki Ülke', 'Yaşamın Ufuk Çizgisi', 'Akdeniz Lirikleri' toplamları yeniden okuyucuyla buluşmuş olup, Toplu Şiirler 2. ve 3. ciltlerinin yayınlanmaları beklenmektedir.
Ne Balık Ne De Kuş, Mayıs 2002, Everest Yayınları.
Kaybolmuş Bir Köpek İlanı, Ekim 2003, Everest Yayınları. Şair bu kitabıyla 2004 yılında ikinci kez Yunus Nadi Şiir Ödülü'ne değer bulundu.
Şehirde Bir Yılkı Atı, Ekim 2005, Everest Yayınları.
2006 yılı TTB Behçet Aysan Şiir Ödülü bu kitapla Ahmet Erhan'a verildi
Buz Üstünde Yürür Gibi, Seçme Şiirler, Haziran 2006, Everest Yayınları.
Sahibinden Satılık, Nisan 2008, Everest Yayınları
Ayrıca 'Kara Köpekli Adam' (roman) ve 'Anne Bu Şiiri Senin İçin Yazdım' (şiir) adlarıyla Bilgi Yayınevi tarafından basılan ve ne yazık ki tükendiğinden şu anda satışta bulunmayan çocuk kitapları bulunmaktadır.
Şair yukarda sözü edilen kitaplarına verilen ödüller dışında yaşamı ve tüm eserleriyle 1999 yılında Halil Kocagöz ve 2005 yılında Dionysos Şiir Ödüllerine değer bulunmuştur.
