Hêvîdar
@_Hevi
Bêhna baranê ji te tê, li min bibare ez bihar im...
Sêrt
114 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Niye bu kan, bu kin, bu öfke, bu nefret, ey geçmişinden, deneyimlerinden hiçbir ders çıkarmayan, hemencecik çılgınlığın ve şiddetin cazibesine kapılan, "hep ben hep biz" diyen unutkan insanoğlu?
Reklam
Nar çiçeklerinin değil, kanın, insan bedenlerinden akan kanın rengi perde perde çoğaldı, her tarafı kan kapladı her tarafta kanla gözü dönmüş çılgınlık egemen hale geldi.
Zaman yüreklerimizde kederli izler bırakarak, birçok şeyi yitirip götürmüştü.
Niçin Apê Vardo, sanki kutsal bir ibadetteymiş gibi, böylesine yoğun ağlıyordu ve sonra da bizden, çevremizdeki güzelliklerden, nar ağaçlarından, yaşamdan ayrılıyordu? Niçin o türküler hep hüzünlüydü ve niçin hep bir ağıt gibi söyleniyordu? O türküler neyi anlatıyordu? Apê Vardo'nun buğulu, hüzünlü sesinden çıkan o sözcüklerin anlamı neydi? Kimindi o türküler o sözcükler, kim yazmıştı onları?