Heyula
@_Heyula_
9/10
2019 10. kitabı
Aşk, kalp, insan ve sevdiğin...
İnsanlarla çok fazla konuşmayan özellikle de kadınlardan kaçan bir adam, Raif.
Kendi kabuğuna çekilmiş, orada yaşamayı kabul etmiş bir adam var. Sevmeyi sevilmeyi isteyen bir adam. Onu o kabuktan çıkaracak kişiyi bekliyor, arıyor..
Bir kenarda ise deli dolu, çılgın, dertsiz, tasasız bir kadın, Maria.
Ama ya o da kendi kabuğuna çekilmişse orada yaşamaya boyun eğmişse, sevmeyi sevilmeyi bekleyen onu o kabuktan çıkaracak kişiyi bekliyorsa, ya aşık olmak istiyorsa...
İki farklı dünyada yaşayan iki farklı insan. İkisinin de istekleri, acıları, hayalleri var ve bu iki dünyayı birleştiren bir tablo...
Hem de ne tablo. O nasıl bir güzellik ne harika biri dedirten cinsten, kendine aşık eden cinsten...
Bir aşk hikâyesi bu kadar farklı olabilir mi?
Okuduğumda cümlelerin sıcaklığında kayboldum. Raif'in yanında durup o tabloya baktım. Maria' nın yanında durup bekledim, geri dönmesini bekledim...
Tam buldum derken sevdiği kişiyi kaybetmek, tekrar bulmak isterken ümitlerin bitip tükenmişliği, yaşanan onca güzel hatıranın boşluğuna kapılmak.
Ve AŞK! Kolay mı öyle aşık olmak, kolay mı sevmek, sevdiğin için fedakarlık yapmak, aşktan gözlerinin kör olması, karşına çıksa tanıyamayacak gibi. Kolay mı sevdiğini bırakmak zorunda kalmak, kolay mı onu ölene dek severek beklemek, kolay mı onu bir ömür boyu suçlamak ve kolay mı böylesine bir aşk hikayesini yakmak, Raif'in sevgisini, ölüm döşeğinde bile Maria'ya olan aşkını, o güzel tabloyu ateşe vermek kolay mı ?
Heyula
Beklemek bundan daha güzel anlatılamazdı heralde