Hepimiz belli ya da belirsiz bir arayış içindeyiz. Kimimize göre o, mutluluk, huzur ya da hayatın anlamını verir; kimimize göre ise kendi anlamını yaratır. Biraz sabretsek ve akışa bıraksak, o bizi bulacak. Ama biz hâlâ o kazanı karıştırır, o çorbayı oluştururuz; elimizde sadece düğümlenmiş iplikler kalır. Mevlana'nın dediği gibi: "Aradığın seni arar." Bırak akışa ; o seni bulur, çünkü o da seni arıyor...
Reklam
Ben nasıl yapsam da hayat yolumu hep çiziyor ve hayat hep devam ediyor bu yüzden olacakları düşünmeyecek ve sadece yaptıklarıma odaklanacağım.
youtu.be/lVVdzeBKRzA?si=...
İşte...
Ben şu anda ne mi yapıyorum? Kendi hayatımı umursamadan, başkalarının oyuncu hayatını izleyerek kendimi kandırıyorum. Ve galiba bu böyle devam edecek; ben bir ekranın kölesi olarak, başkalarının mutluluğunu görerek öleceğim gibi…
-Asla böyle bir şey olmasına izin vermeyeceğim. 😎😎😎
Gülüşler vardı, cam gibi parlak,
Ama cam, kırılır...
Sözler vardı, bal gibi tatlı,
Ama bal, zehire karışır.
Kalabalıklar içindeydim,
Ama yoktu sesim.
El sallayan binlerce el,
Hiçbiri dokunmadı içime.
Bir sahneydi dünya,
Maskeler satılıktı pazarda.
Ben çıplak kaldım ruhumla,
Ve bu yüzden dışlandım arka sırada.
İnsanlığın Yokluğunda...
Elimde kalem, satırlar benimle... Ruhum hep derinde. Kahroluyorum ben, hep...
Aç ölen bebekler, savaşta ölen çocuklar, bilmediği sebeplerden sorumlu bırakılan hayatlar gören canların durumunu görmekten üzülüyorum. Ama durduramamak koyuyor insana.
Belki de buna rağmen güç kavgası tutan, ülke bile denmeyecek katiller yuvasından iğreniyorum.
Söyleyecek çok söz var, ama insanlığı olmayan milletlere çare yok... :(
Reklam