Ben ya da dünyanın bütün insanları, hangi teoriye olursa olsun, hatta dünyanın yaratılışından bu yana hepsi bunu zorunlu görmüş olsun; biliyorum ki, bu zorunlu değil, köklü bir şeydir. Ve neyin iyi ve zorunlu bir şey olduğuna hüküm verecek olan da hâkimlerin ve insanların söz ve hareketleri değildir, ilerleme de değildir, hâkim benim yüreğimdir hâkim kendimdir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Herkes, hatalarını ve kırıklarını başkalarına atar; sanır ki benlik değildi.
Bilmez ki, başkasına attığı her hata daha fazlasına tekabül edecek.
Bilmez ki, o kırıklar artacak ve sonunda hastalığa dönüşecek...
HER YERİ BEYAZ ZAMBAKLAR ÜLKESİ YAPABİLİRİZ...
Snelman ve arkadaşları, halk öğretmeni unvanıyla didinerek bataklık ülkesi Finlandiya’yı, Beyaz Zambaklar Ülkesi’ne çevirdiler.
Bu büyük Finli, hayatı boyunca: 'Finlandiya, her zaman Rusya ve İsveç tarafından işgal edilmek tehlikesiyle karşı karşıyadır. Güçlü komşularına karşı direnebilmesi için, kültür bakımından onlardan daha yüksek olması gerekir.' gerçeğini yurttaşlarının beynine yerleştirmeye çalışmıştır.
Ben size Sokrat'ın veya Herkül'ün kafasını tercih edin demiyorum. Diyorum ki: Mandanın bacaklarını düşünürken, Sokrat'ın kafasını da unutmayın. Taş gibi sert ve koyun kafalı olmayın.
Lev Tolstoy, bu konuda şöyle der:
"Hayattaki düzensizliklerin en önemli etkenlerinden biri şudur: Herkes, hayatında sadece refaha kavuşmayı ister ama hiç kimse hayatı yükseltmek için gayret göstermez ve çalışarak hayatını daha iyi bir şekilde ayarlama ihtiyacını duymaz."