2 il öncə oxuduğumda ən sevimli kitablarımdan biri olmuşdu. Zaman-zaman işarələdiyim cümləri yenidən oxuyar, eyni cümlələrdə fərqli mənalar tapmağa çalışardım. Və sonunda yenidən oxumaq qərarı aldım. Düzü hadisələrə bələd olduğum üçün, kitabın məndə buraxdığı təəssüratın dəyişəcəyindən qorxurdum. Nə də olsa bu iki il ərzində düşüncələrimdə bir xeyli dəyişib. Amma yanılmışam. Hər bir personaj elə dərinliklə yazılıb ki, bu kitabı oxuyan hər kəs mütləq özündən bir parça tapacaq. Müharibənin qaranlıq tərəflərini təsirli şəkildə təsvir edən yazar, bu dağıdıcı gücün bütün bəşəriyyətin bəlası olduğunu bir daha göstərir. Oxuduğum hər sətirdə sanki məndə Mostarın küçələrin gəzir, o xoş havasını ciyərimə çəkirdim. Məncə önəmli olan məsələdə yazarın oxucunu kitabın bir parçası kimi hiss etdirməsidi. Hər personajı sevdim, amma Əminin yeri məndə hər zaman fərqli olacaq. Yəqin ki, illər ötsədə ən sevimli qəhramlarımdan biri olaraq da qalacaq. Əmin'in bu sözləri isə Adri'yə olan saf sevgisin sübutudur. "Seni mən dünyalar qədər sevirem. Sevməkdən də yorulmayacağam."