Kübra İLDEŞ
@_KbrA__
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Şöyle söyleniyor: "İnsan, en çok vakit geçirdiği beş kişinin ortalamasıdır." Kaosa mütevazı bir katkı: En çok zamanı otomobil, cep telefonu, bilgisayar ve telefonla geçirdiğimizde, ortalamamız nasıl bir şeye dönüşüyor? Bilemedim.
Artık tek kullanımlık tükenmez kalemler, market poşetleri gibi bir hayatımız var. İnsan ilişkileri bile böyle. Kullanıyor ve geride bırakıyorsun. Onunla aranda hiçbir bağ kurulmuyor, ünsiyet oluşmuyor. Kullan, at.
Ömür sermayesini nerelerde, kimlerle ve neyin peşinde harcıyoruz? Ziya ile zayi kelimelerinin aynı harflerle yazılması. Ne anladın, anlat?
İlk sayfalarda akıcı gelen, ilerleyen, beğeneceğimi düşündüğüm bir roman olarak başladı; biraz ilerleyince çok sıkıcı, 8-9 yılın her gününü, artık rutine dönen olayları uzun uzun anlatılmasından dolayı bitsin artık diye okuduğum bir kitap olarak devam etti; sonlara doğru ve bittiğinde garip bir his bırakan, ne çok beğendim ne de hiç sevemedim diyemeyeceğim ama tatlı bir hisle bitirdiğim bir roman oldu.
Sürükleyici, film izler gibi yazılmış bir roman aslında. Okurken kolay canlanan, filmin içinde gibi hissettiren, ama okurken bazı uzun ve bazen gereksiz gelen detaylarıyla yoran bu romanı okuduk, bakalım sıra müzeyi gezmekte :)
