İslam dünyasının büyük çoğunluğunda bir esere başlarken önce besmele ardından hamdele daha sonrada salvele zikredilir. Fakat Kâdı Îyaz gibi Kuzey Afrikalı ve Endülüslü alimler önce besmeleyi sonra Salatü selamı daha sonra da hamd-ü senayı yazarlar. Muhtemelen bunun sebebi besmelede Esma-i Hüsna'dan "Allah Rahman Rahim" isimleri bulunduğu için bunu kelime-i tevhid'in ilk yarısı kabul etmeleri ardından da kelime-i tevhidin iki yarısı sayılabilecek olan salat-ü Selamı getirmeleridir.