...
durup dinlenmeden değişen ebedi madde gibi gözlerin:
sırrını her gün bir parça veren
fakat hiç bir zaman
büsbütün teslim olmayacak olan...
Nazım Hikmet Ran
Zindan duvarlarından aşarak tekrar gün ışığına kavuşmuş bir mahkum gibi yoğun bir mutluluk yaşıyordu.
Kendini hem özgür hem de sağlam kale duvarlarıyla çevrilmişçesine güvende hissediyordu.