Selen D
@_Leyla
Ayrıca bu iki kişi hiçbir zaman daha önce karşılaşmamış oldukları için hayıflanmayacaklar, tam tersine onca deney, onca yanlış ilişki ve nice yanılgılardan sonra tam zamanında yüz yüze geldikleri için sevinip duracaklar
Reklam
Gene de hala Eda’nın balkondaki sardunyaları sularken sararmış yaprakları ayıklayıp yeşilleri okşayan parmakları geliyor Nedim’in aklına hep. Yokluğu ıssızlık. Kış. Çocukluk sonlu.
Ailesi ve çevresi tarafından az korunan bir çocuk, on altı on yedi yaşına varıp, kimliği henüz gelişmeden, kendini savunma mekanizması henüz işlemeye başlamadan; toplumun, insanların, cinselliğin gerçekleriyle ansızın karşı karşıya gelince, nasıl mutlu olabilir ki?
Dünya ve evren nasıl bir bilmece. Aynı çocuğun baktığı ay gibi. Boşlukta.
Ben de çukura inen o yokuşta uykuyu arıyor, Tanrı’nın var olup olmadığını düşünüyorum. Tanrının var olmayacağına inandığım geceye dek, ona hepimiz için uzun uzun yakarıyorum. Artık yakarmama gerek kalmadı. İstediğimi düşünebilirim.
Reklam