"Kuş." Sesim, kendi sesim gibi çıkmadı. Zayıf, hırıltılı ve kabaydı. "Ağaçtaki. Neden?"
Cevabı verirken sanki ne söyleyeceğini çoktan biliyormuşçasına tereddütsüzdü.
"Çünkü seni seviyorum. Ve çünkü seninle olmak özgür hissettiriyor."
Sayfa 390 - John ve Elizabeth