insanın kalbine sessizce dokunan bir yalnızlık hikâyesi.burada mutlu bir son vaat etmiyor; sadece insan kalbinin ne kadar derin ve savunmasız olduğunu hatırlatıyor. Kitap bittiğinde bir hüzün kalıyor geriye—yüksek sesli değil, sessiz, ağır ve uzun süre dağılmayan bir hüzün.
Beyaz Geceler, insanın “yaşanabilirdi” dediği ihtimallerin romanı. Ve belki de bu yüzden bu kadar incitici…
Beyaz GecelerFyodor Dostoyevski · Mavi Çatı Yayınları · 2020102,3bin okunma