Dilay

yazar burada anders behring breivik'ten bahsediyor.
"Bu suçları işleyen adam sarı saçlı ve mavi gözlü. Bu detaylar bir şaşkınlık belirtisi olarak defalarca tekrarlandı. Çok fazla kişi bu suçun sorumlusunun elinde Kuran taşıyan esmer tenli biri olmasını bekliyordu, çünkü aşırıcılığın sadece bir türü olduğuna inandırıldık. Artık içinde yaşadığımız dünya bu. Şefkati unutuyoruz. Sürekli lanetlemeye alıştıklarımızdan farklıymışız gibi yapıyoruz."
Sayfa 382·Kitabı okudu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Irka dayalı profilleme, tehlikenin profilini çizebileceğimiz inancından doğan bir kandırmacadan başka bir şey değildir. Bir sonraki korkunç eylemi kimin yapacağını tahmin edebileceğimize inanmak istiyoruz. Kendimizi güvende tutabileceğimize inanmak istiyoruz. Dzhokhar Tsarnaev'in dağınık saçları ve derin bakışlarıyla filan Rolling Stone'un kapağına çıkması iyi bir şey. Korkularımızı basmakalıplara dayalı profillere yansıtmaktan vazgeçmemiz için iyi bir hatırlatıcı. Kimden korkmamız gerektiğini asla bilemeyeceğimizi hatırlamaya ihtiyacımız var."
Sayfa 375·Kitabı okudu
''New York'ta durdurulup üstü aranan insanların çoğu siyah veya Latin, çünkü kültürel tehlike profilimizin demografileri bunlar. Bunlar ''derin bakışlı kahverengi gözlü çocuk" değil, kapıdaki sözümona barbarlar."
Sayfa 374·Kitabı okudu
"Syreeta McFadden'ın dediği gibi: "Ancak Amerika'da ölmüş siyahi bir çocuk kendi cinayetinden yargılanabilir."
Sayfa 373·Kitabı okudu
"Görünüşe bakılırsa, bu da beyazların ayrıcalıklarına diğer bir örnek; insanlık dışı davranışlarına rağmen insanlıklarını korumak. Tehlike anlayışımıza uymayan suçlular için kültürel bağışlayıcılık eşiği bir hayli düşük."
Sayfa 373·Kitabı okudu