Dilay
@_Maya_
144 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Belli ki yazarın hemcinsine karşı bir garezi var.
Nereden başlasam bilemiyorum.
İtiraf edeyim, Bridgerton'u (guilty pleasure olarak kabul edebilirim) bir günde izleyip bitirdikten sonra bi' göz atayım dedim. Az kalsın parama kıyıp tüm seriyi alacaktım. İyi ki almamışım. Bu nedir ya?
Kitap beni Anthony'den bir güzel soğuttu. İkinci sezon için cast açıklandığında hayranların Kate'i tapar gibi anlattıklarını gördüğüm için direkt birinci kitabı es geçtim. Zaten birinci sezonu da Daphne ve Simon için izlemiyordum, onlar da ayrı bir uyuz ikiliydi. Ama bunu okuduktan sonra diziyi bir daha izler miyim bilemiyorum.
Anthony'den başlamak istiyorum. Buraya yazamayacağım çok fazla şeyi geçirdim içimden okurken. Adamdaki kafaya bak. Taparcasına sevdiği babası kendi yaşlarında öldüğü için kendisini de yakında öleceğine inandırmış, bu yüzden elini çabuk tutup evlenmek ve arkasında bırakabileceği bir erkek evlat sahibi olmak istiyor. Ha önemli bir detay var ki, kendisi toplumda beğenilen, güzel, aklı başında bir kızın peşinde ama aşık olmak için değil. Kızı bulayım, evleneyim, o çocuğuma bakarken ben de başka kadınlarla gönül eğlendireyim diyor. Açık açık hem de! Bulduğu kız, ana karakterimiz Kate'in kız kardeşi Edwina. Edwina kitabın başında ablasına entelektüel tiplerden hoşlandığını anlatırken ne ara hödük Anthony'i kabullendi, bunu da anlamış değilim. Ayrıca ilginçtir ki, kendi hislerini ve fikirlerini tamamen hiçe sayıp, evleneceği adama tamamen ablasının karar vermesini istiyor. Bunu duyan Anthony de tabii Kate'in kanına girmeye çalışıyor. Ama bu sırada ikisi birbirinden etkilenmeye başlıyorlar. Yazar buna gerçek aşk demiş ama ben mezhebi genişlik olarak nitelendiriyorum. Kate de kitabın başında Anthony'den nefret eden, asla kız kardeşiyle evlenmesine izin vermeyen, adamdan tiksinen bir kızdı. Yazarken bile sinirim bozuluyor,
"Kötü feminizm, hem feministliğimi benimsemek, hem de kendim olabilmem, dolayısıyla da yazabilmem için tek yol gibi görünüyor... ben kötü bir feministim. Hiç feminist olmamaktansa, kötü bir feminist olmayı tercih ederim."
"Feminist kelimesi için en sevdiğim tanım, 1996 yılında Kathy Bail'in DIY Feminism antolojisi için kendisiyle röportaj yapıldığında feministlerin "sadece bok gibi davranılmak istemeyen kadınlar" olduğunu söyleyen Su adındaki Avustralyalı bir kadınınkiydi."