Uyanık durumdaki beyin uzun zaman gerilim gücünü yaşayan enerjiye dönüştürme işlevi görmeden sakin kalırsa, o zaman etkinlik ihtiyacı ve dürtüsü ortaya çıkar. Uzun motorik dinlenmeler hareket etme ihtiyacı (hayvanların kafeslerinde gayesizce dolaşmaları) ve eğer bu duygu giderilmezse nahoş bir duygu uyandırır. Duyumsal uyarıların eksikliği, izlenim, tasavvur ve çağrışım etkinliklerinin eksikliği can sıkıntısı izdırabını üretir. Bu nahoş duygular bir "kızgınlığa" yani normal beyin içi heyecanın yükselmiş haline denk düşerler.
Tamamen tazelenen beyin öğeleri demek ki dinlenme halinde de, işlevsel olarak değerlendirilmediklerinde beyin içi uyarımı yükselten belli bir enerji açığa çıkarırlar. Bu nahoş bir duygu oluşturur. Bu nahoş duygu organizmanın bir gereksinimi tatmin edilmediği zaman hep oluşur. Burada bahsedilen heyecanın açığa çıkan fazlalığı işlev için kullanıldığında azaldığı için bundan heyecan fazlasının yok edilmesinin organizmanın bir ihtiyacı olduğunu çıkarıyoruz ve burada ilk defa organizmada "beyin içi uyarımı sabit kalması eğiliminin" (Freud) var olduğu gerçeğine rastlıyoruz.