gitti o
gitti benim bahar gözlüm
benim orman yüreklim
karanlık sulara karışır gibi
dalar gibi dönülmez uykulara
akıp gitti kör karanlığa
akıp gitti benim yayla soluklum
ben
çileli kısrak
kamçı yorgunu
ben
kaldım
bu yerlerde
kaldım
kıyısında
bu kanlı karanlığın
köpük köpük ter
kelep kelep hınç
derya deniz gözyaşı...
Hasan Hüseyin Korkmazgil