Bazı yerlerde gözlerim doldu, bazı yerlerde kocaman gülümsedim. Gerçekten harika bir kitaptı. Masal evreninde dolaşmak gibi. Kesinlikle tavsiye ediyorum.
"Normal insan, dengesiz insandır. Çünkü insan, ateş üstünde duran su dolu bir kazana benzer. Nasıl içindeki su kaynayınca kazanın kapağı atarsa, makinelerin buhar kazanlarına da artık buğu dışarı fışkırsın diye supap yapmışlardır. Buğunun artık dışarı fışkırdığı delikten, kazandaki buğu da gerektiği kadar kalır, yani dengede durur. Yoksa kazan patlar. İnsan da böyle işte. Kızınca, duygulanınca, üzülünce, acılanınca, insan içinden bir şey boşaltacak ki, patlamasın da dengesi yerine gelsin. Ee nasıl içini dışarıya fışkırtsın? Nasıl kazanın supabı varsa, insanın da bir tahtası eksik olacak ki, buradan dışarıya su koyversin... Bu yüzden işte, tahtası eksik insan bir tahtası eksik insan demektir. O normal denilen, tahtası tam olan insanlar var ya, günün birinde birden patlayıp bombok olur, bir daha da onarılmazlar."