Ben içeri düştüğümden beri
güneşin etrafında on kere döndü dünya.
Ve aynı ihtirasla tekrar ediyorum yine,
ben içeri düştüğüm sene onlar için yazdığımı:
‘’Onlar ki toprakta karınca, suda balık,
havada kuş kadar çokturlar.
Korkak, cesur, cahil, hakim ve çocukturlar,
ve kahreden
yaratan ki onlardır,
şarkılarımda yalnız onların maceraları vardır.’’
Ve gayrısı,
mesela benim on sene yatmam,
lafü güzaf.
Nazım Hikmet
‘’Ben İçeri Düştüğümden Beri’’, Yatar Bursa Kalesinde
Hatırladığımız şeyleri ne zaman hatırlar,
sorduğumuz sualleri neden sorarız?
Rastlantısal olan şeyler tesadüf müdür yoksa
tevafuk mudur?
Elif Şafak
Baba ve Piç