Kendimi iyi hissetmiyorum o yüzden buraya yazayım dedim son bir kaç haftadır belki de son bir kaç ay kendimi hiç ama hiç iyi hissetmiyorum ne oldu bilmiyorum ama sanki bir parçam koptu sanki bir yanım artık yok gibi ve o bir yanım çok acıyor ne kimse beni anlıyor ne bir yere sığamıyorum kendimi hiç bir yere ait hissetmiyorum ben şu koskoca şehirde yalnız kaldım gibiyim etrafımda kimse yok gibi kalabalığın içinde yalnızım ben okul sorunları bir yandan sağlık sorunları bir yandan ardkaslik sorunları bir yandan yani bilmiyorum hepsiyle nasıl başedeceğim bir çukura düştüm dipsiz bir Çukurdayım sonu yok elimden tutanda yok gibi
Ben de şu anda tam olarak böyleyim. Okudukça bu çok tanıdık geldi. Şu an kendimi derslere vermiş durumdayım kafam dağılsın diye ama bu da çözüm diyil biliyorum. Bana doğa iyi geliyo, belki sakin sessiz bir yerde düşüncelerinizi susturmadan sonunadek dinlemek ve ya hiç bir şey düşünmeden sadece oturmak size de bir nebze iyi gelir. Ve iyisiyle kötüsüyle her şey geçici. Zorluklar elbet geçer. Her kes kendini kendi sorunlarına vermiş durumda bu yüzden kimseye kızamıyor, anlayış bekleyemiyoruz o yüzden kendiniz kendinize iyi gelmeye bakın..
Aile kaderdir. Kötü coğrafyada da iyi aileler vardır 4 duvarın içinde huzurlu, güvenli, mutlu, güçlü büyütür çocuğunu. Öyle ailelerden güçsüz, özgüvensiz, mücadeleden kaçan çocuklar çıkmaz. Ve ya en iyi coğrafyada sadece yaşam savaşı verirsin aksi taktirde. Bitip tükenirsin, coğrafyanı diyil yaşadığın semti değiştirmek bile lüks ve ya ulaşılmaz olur senin için.