Kalbim, Aşk ile güzelliğin kızına, bilgeliğe yaklaştı: “İnsanlara söyleyeceğim bir bilgelik sözü söyle bana!” Dedi. Cevap verdi Bilgelik: “ Söyle onlara, mutluluğu ruhun kutsallığında aramak gerekir, başka yerde değil!..”
İlk bakışın, aşk tanrıçası tarafından insan yüreğinin tarlasına ekilmiş bir tohuma benzemesi gibi, ilk öpücük de, Hayat Ağacının ilk dalının ucunda açan ilk çiçektir.
Başı açık, saçları ağarmış, kucağında yavrusuyla korkusuzca kendisine bakan bu kadın o değildi. Birden onu kendisinden fersah fersah uzaktaymış gibi gördü. Kederinin heybetiyle, erişilmez, ulaşılmaz bir yüceliğe kavuşmuştu. Onun karşısında kendisi ne kadar güçsüz, ne kadar acınacak bir haldeydi!