Su
@_Nymph_
Bırak gitsin. Bırak git.
Yeniden doğuyorum.
Küllerimden değil; maviliğimden yeniden doğuyorum.
Bilgisayar
Üniversite
1 Şubat 2005
62 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·29 syf.·
1 saatte okudu
·2025 32. kitabı
"Kimsenin seni bir daha yakmasına izin vermem,” diyor gözlerini yüzüme çevirip. "Uyu hadi."
"Yine öldün Aral," diyorum çok acı çekerek. "Ben çok üzülüyorum."
"Senin kafasının içi savaş yeri Lina," diye fısıldadığını duyuyorum. "Düşmanın seni içeriden fethetmiş ve sen bunu hatırlamasan bile bu seni çok incitmiş. Zihninde birikmiş haksız savaşının izleri, ruhuna işlemiş." İç çekiyor. "Yakmışlar seni, diye ağlıyorsun. Bu hiç adil değil cennet çiçeği. Çünkü beni en çok sen yakıyorsun."
İnsan zihni bir okyanus... Derinlikleri var, katmanları var. Karanlık, soğuk ve ağır. Ne kadar derine inebileceğin göğüskafesine uygulanan basınca ve senin bunu ne kadar kaldırabileceğine bağlı. Derinlere inmek her zaman iyi değildir çünkü insan zihni hiçbir zaman iyi olanı itmez derinlerine. Bazı anıların karanlıkta kalması gerekir. Eğer bilmeden dalarsan zihninin içine sağ çıkmayabilirsin oradan, karanlık geçmişinden vurgun yemen işten bile değildir.
"İlk görüşte aşka inanmaz mısın?" diye sordu dümdüz bir sesle.
"Bilmem... Başıma gelmedi hiç."
"Ben inanıyorum galiba," dediğinde şaşırdım.
"Sen mi?"
"Neden şaşırdın?"
Omuz silktim yavaşça. "İhtimaller ihtimaller, diye gezen akılcı birinden beklenmeyecek bir hareket değil mi sence de? Bir kadına görünüşüyle tutulabileceğini düşünmek garip."
"Aşık olmamışsın hiç."
Canımı sıkmıştı bu cümlesi.
"Aşkın mantıkla işi olmaz,” dedi kafasını iki yana sallayıp. "Düşerse gönlüne, aklını alır."