Su
@_Nymph_
Bırak gitsin. Bırak git.
Yeniden doğuyorum.
Küllerimden değil; maviliğimden yeniden doğuyorum.
Şu anda okuduğu kitap
Neredeyse üzgün görünüyorsun Yargıcı," dedim videonun ilerlemesini beklerken. "Gülümsesene. Buradan bana, hayatı mahvedecek bir şeyler çıkacağına eminim." Sertçe yutkundum.
"Hayatını değil," dedi. "Hayatını kurtaracak." Dolu dolu,
buzlanmış gözlerimi ona çevirdim. Bu cümlenin bir aması
olduğunu biliyordum. Virgüllerden nefret ediyordum, virgülden
önce söylenen sözler, her zaman ateşi hissetmenize neden olurdu
ama virgülden sonra söylenen her şey sizi kavurucu bir ateşle
yakardı.
"Muhtemelen seni mahvedecek." İyice gerilmiştim, neredeyse hıçkırarak ağlayacaktım çünkü Kumral bir şeyin öyle olacağını söylüyorsa, o şey, öyle olurdu. Alt dudağımı ısırarak içinde kavrulduğum ateşi seyretmeye devam ettim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Sanki adamın platonik âşığıydım." Kollarımı göğsümde birleştirip arkama yaslandım. "Sanki en yakın arkadaşımı kaçırmamıştı." Çenemi hafifçe havaya kaldırıp yapay bir tatlıl gülümsedim.
Gözleri hafifçe kısıldı, yere bakıp sakince gülümsedi. Bilgisaya ekranını tam kapatmadan indirerek kenara çekti, bunu bana doğru eğilmek için yaptığını fark etmemiştim.
"Her şey ol, Efnan." Sakince fısıldadı. "Her şey ol ama sakın bana âşık olma."
O yeniden geriye doğru çekilirken bedenim titredi.
Bakışlarımı ondan ayırmadan ben de kollarımı masanın üzerin yaslayarak öne doğru eğildim. "Her şeyi düşün Kumral, her şeyi ama sakın sana âşık olacağımı sanma." Kollarımı göğsümde bağlayarak yeniden sandalyeye yaslandım. Yüzü gerilmişti, benden böyle hamleler beklemiyordu. Bu iyiydi.
9/10
29 saatte okudu
·2024 31. kitabı
"Bana, beklediğim gibi olup olmadığını sormuştun." Yavaş yavaş kelimeleri topladığında aradan birkaç dakika geçmişti. "Seni tahmin edemeyeceğin kadar çok kişiden dinledim."
Ne beklediğimi bilmiyordum ama böyle bir cümle kurmasını kesinlikle beklemiyordum.
"Hakkında o kadar çok şey söylendi ki... Adını duymaktan bıkmıştım. Maya Efnan, mümkün olsa midemi bulandırırdı." Kaşları çatıldı. "Kralın yeni gözdesi, Amelya'nın torunu... Baban hakkında ölüm diye bahsettiklerini biliyor muydun?" Aniden bana dönen gözlerine afallamış şekilde bakakalmıştım. Başımı olumsuz anlamda salladım. Bir kez Ayaz böyle bir şey söylemişti ama düzeltme gereksinimi duymadım.
"Ölümün öz kızı. Soğukların sonunu getirecek Avcı. Ilgaz'ın kızı. Armoni Alsancak'ı gölgede bırakan kız. Karanlık ormandan çıkmayı başaran kız. Armi'nin tahtını sallayan kız... Doğuştan birinci sınıf. Dünyaya yıkım getirecek kız. Dünyayı ateşe verecek. Kıyamet." Gözlerini kapattı. En az benim kadar yorgun göründü bir saniye için. "Umut," dedi. Her bir kelimeyi tükürürcesine söylerken bu kelimede sesi bir fısıltı gibi çıkmış, neredeyse duyulmamıştı.
Belki de ben, o intihar ormanından hiç çıkmamalıydım. Belki de asıl şimdi, ben o ormana girmiştim