Su
@_Nymph_
Bırak gitsin. Bırak git.
Yeniden doğuyorum.
Küllerimden değil; maviliğimden yeniden doğuyorum.
"çenen açıldı,çok huysuzlaşmaya başladın."
"Anlaşmamızın sessizlik yemini içerdiğini bilmiyordum."
"İçerseydi yeminini tutacak mıydın?" Bir sigara yakıp dudaklarının arasına kıstırdı.
"Muhtemelen hayır. Her ne oluyorsa bilmeye hakkım var, sonuçta her şeyin ortasında olan benim."
"Haline bakılacak olursa, bu zamana kadar sana en çok şey söyleyen de benim." Yan yan bana baktı. İşte böyle. İnsanlara kendinizle ilgili açık verirseniz bunu kullanırlar. Gerçi benim bir şey vermeme gerek yoktu, nasıl oluyorduysa o, her şeyi biliyordu. Asık yüzüme başını salladı.
"Buraya geldiğimde kaldığım bir yer var, otelden daha güvenli."
"Evine mi gidiyoruz yani?"
"Her yer ev değildir, bazen bazı yerlerde sadece kalırsın." Dumanı dışarıya doğru üfledi. O kadar haklıydı ki başka bir şey söyleyemedim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Tırnaklarımı omuzuna geçirip "Korkuyorum," diye itiraf ettim bir kez daha.
Neyden korkuyordum? Birçok şeyden olduğu kesindi ama ona söylediğim korkunun kaynağı neydi? Hadi Maya, diyordu içimden bir ses, hadi itiraf et. Düşüncelerimi dizginleyip beni rahatlatacak bir şey söylemesini bekledim. Bana nefes alacak bir sebep vermesini...
"Sana söz vermedim," dedi. Hayal kırıklığı, siyah bir siluete bürünmüş halde karanlık gecede göz kırparken devam etti. "Ama şimdi veriyorum. Söz veriyorum Maya. Seni koruyacağım." Siyahlar içindeki siluet, tren hızında gelen beyaz bir ışığın çarpmasıyla kaybolmuştu.
"Kendinden bile..." diye mırıldandım. "Ve kendimden bile."
"Daha ne kadar kaçacaksın?"
Olduğum yerde yutkunup dilimle kurumuş dudaklarımın üzerinden geçtim, yüzümün nasıl göründüğünü önemsemeden "Ben kaçmıyorum," diye çıkıştım.
Ben kaçmıyorum, ben sürükleniyorum.
"O halde başkalarının seni itmesine de izin vermemelisin."
Neredeyse muzipçe göz kırptı. "Çünkü kaçtıkların seni her zaman bulur," dedi ve hiçbir şey olmamış gibi arkasını dönüp uzaklaştı.
İnsanlar bir şey yaşar ya da yaşadığı bir şeye odaklanır, düşünceler akılda böyle belirir. Akıl olayları inceler. Ama benim beynimde bir şey vardı. Başka biri, başka bir ses, bir giz. Olur olmaz anlarda bir kapı açıyor ve fısıldıyordu. Avluda koşturarak ormana çıkan çalılıklara gitmemin nedeni de açılan o boşluklardan biriydi. Zihnim beni ihtimal vermek istemediğim bir düşünceyle terbiye ediyordu.
8/10
6 günde okudu
·2024 30. kitabı
