Su

Su
@_Nymph_
Bırak gitsin. Bırak git. Yeniden doğuyorum. Küllerimden değil; maviliğimden yeniden doğuyorum.

Su

, bir kitap okudu
8/10
·528 syf.·
3 günde okudu
·
2024 22. kitabı
Adora Yağmur
7.8/10 · 1.897 okunma
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim

Su

, bir kitap okudu
5/10
·336 syf.·
3 günde okudu
·
2024 21. kitabı
Harper L. Woods
6.9/10 · 434 okunma
"Onları yiyecek değilim," dedim yüzümü buruşturarak. "Benden neden hoşlanmadıklarını anlamıyorum." "Senden hoşlanmıyor değiller..." Lala masaya gelişigüzel uzanıp şişmiş karnını okşamaya başladı. Bu haline gülmeden edemedim. Böyle devam ederse kanatları onu taşıyamayacaktı. "Senden korkuyorlar." dedi. Abartılı bir şekilde gözlerimi devirdim. "Bunu için sebepleri yok." "Sebep olarak bir lordun var," diye doğrulup bana baktı. "Ve lorddan korkmamak aptallıktır." "Keşke sen de biraz benden korksan," dedim onu parmağımla dürterek. "Belki o zaman daha nazik biri olurdun." Söylediğime kıkırdadı. "Buna iznimiz yok." Derin bir nefes verdim. "Ben kimseden izin almam." "Arın Lordumu kızdırmak istemezsin." "Arın Lordun da beni kızdırmak istemez!" diye karşı atakta bulundum. "Hem çok uzaklaşmayız. Biraz ormanda yürüyüş yaparız." "Bu tehlikeli." Omuz silkip bu kaygısını yok saydım. "Ben bir vârisim," dedim gülerek. "Kim bana zarar vermeye cüret edebilir? Bu bir intihar olur."
Sayfa 436·Kitabı okudu
Dudaklarını saçlarımın bitiş çizgisine bastırdı. Hiçbir tepki vermeden öylece dikiliyordum. Sonra yavaşça gülümsedi. Başparmağı dudağımla burnumun arasındaki cukura dokundu. "Buna sus çizgisi derler," dedi. "İnsanlar doğmadan önceki hayatını unutsunlar diye melekler doğarken parmaklarını bastırır oraya." Ne söylediğini, bunları niye söylediğini bilmiyordum. Parmaklarım istemsizce o boşluğa düştü. "Şimdi sana bunların hepsini unutturacağım. Unutturmak zorundayım çünkü seni korumak zorundayım. Çünkü sen kendin bunu bulmak zorundasın. Beni sen bulmak zorundasın." Ya bulamazsam," diye sordum refleksle. "O zaman ben yanılmış olurum," dedi kederle. "O zaman ikimizden biri bu savaşta ölmüş olur." Yeniden yüzümü avuçlarının içine aldı. "Beni dinleyebilmen için etrafına sakinleştirici bir kalkan çektim, çekmesem beni dinlemeyeceğini, bana inanmayacağını biliyorum. Beni affetmen kolay olmayacak, sana yaptığım her şeyden tüm izlerinden kurtulmak isteyeceksin. O yüzden onları gizleyecegim, sen kendine geldiğinde onları benim yok ettiğimi sanacaksın. " Kendimi daha önce hissetmediğim kadar iyi hissettim. İyi İyi ve iyiden öte. İyi ama gerçek değil gibi. ve canlı. "Benden nefret etmene dayanabilirim ama onu seveceksin diye ödüm kopuyor." Yeniden öptü. Dudaklarım onun için kendi şarkısını fısıldadı. Tadı buram buram hayat veren bir orman gibiydi. "Seni bekleyeceğim benim deli kızım," diye fısıldadı. "Ne kadar uzun sürerse sürsün."
Sayfa 429·Kitabı okudu
"Sana açıklayamayacağım çok fazla şey var," dedi. Çok dikkatli bir şekilde hemen önümde durdu. "Senin anlaman gereken çok fazla şey var. Ama sana asla zarar vermeyeceğime inanman lazım Nova, benim buna ihtiyacım var." "Neden?" diye sordum. "Neden geldiğimden beri sadece bana eziyet ediyorsun?" "Sana doğru çekilmekten kendimi alamıyorum." Hayati bir şeyi itiraf eder gibi mağrurdu. Gözlerini bir saniyeliğine dahi kırpmıyordu. Gözbebekleri titriyor, mavi karanlığa teslim oluyordu. Bakışlarının bana anlatmak istediği çok şey vardı. "Seni gördüğümden beri yapmak istediğim ama yapamadığım tek bir şey var, okul koridorunda da kolyeni alıp gittiğimden beri..." Elini yüzüme koyduğunda bir şey oldu ve korku, tiksinti, huzursuzluk, hissettiğim her şey durdu. "Sana dokunduğumda bir şey hissettim." Tekinsiz. Ateş Lordu bir kelime olsa bu olurdu. "Ne hissettin?" "Seni öpmek istedim." "Bu nasıl mümkün olabilir?" diye kendi kendime mırıldandım. Başımı yere eğip kaşlarımı çattım. Çok zorlanmamama rağmen nefes nefeseydim. Nefes almayı unutmuş olabilir miydim? "Bu gerçek değil," dedim başımı iki yana sallayarak. "Gerçek değil, senden nefret ederken bu nasıl mümkün olabilir?" Düşüncelerimi toparlamaya, zihnimi ondan korumaya çalışıyordum. Parmakları çenemin altından kavradı, yüzümü ona bakacağım şekilde kaldırdı. "Bana karşı koyamıyorsun, sana karşı koyamıyorum, sudan korkuyorsun..." Gözleri bir ihtiyaç gibi yüzümde dolandı. "Çünkü ben senin aslında Ateş Vârisi olduğunu düşünüyorum."
Sayfa 428·Kitabı okudu