Uyanır uyanmaz kendine şunu sor: "adil ve doğru davranışlarımdan dolayı başkaları tarafından kınanmak benim için önemli mi?" Önemli değil. Diğer insanları metheder ya da karalarken kibirli seslerini yükseltenlerin kendi yataklarında, kendi sofralarında neler yaptığını, nelerden kaçındıklarını, neyin peşinde olduklarını, elleri ya da ayakları ile değil de dürüstlük, saygınlık, hakikat, kanun, iyi bir koruyucu ruh gibi en kıymetli parçalarıyla nasıl hırsızlık ve yağma yaptıklarını unuttun mu?
Aleksandros, Gaius ve Pompeius, Diogenes, Herakleitos ve Sokrates'le karşılaştırılınca nedir? İkinciler şeyleri, gerçeği özleri ve nedenleriyle kavradılar ve yönetici ilkeleri de kendilerine hastı. Ancak diğerleri ne çok şeye dikkat etmek zorundaydılar ve ne çok şeyin kölesi olmuşlardı.