El Harezmî, cebirin öncüsü olmuştur. Cebir kelimesi bile onun en meşhur eserinin adıdır. Cebirin bu icatçısıyla birlikte, Greklerin saf miktar olan sayı anlayışından saf bağıntı olan sayı anlayışına geçiş gerçekleşir. Onun ardından el- Kâşâni, bir daireyle çapı arasındaki orantıyı, pi sayısını hesaplar. Ömer Hayyam, Greklerin sonlu ile ilgili ön yargısını kırarak, irrasyonel sayılar teorisini geliştirir ve üçüncü derece denklemler üzerine sistematik bir elkitabı kaleme alır ki 17. yüzyıla gelinceye dek bu eser sahasında en ileri eserdir.
Sâbit ibn Kurra, 9. yüzyılda, entegral hesaplamayı başlatır ve geometriyi cebire bağlar. Tûsi, Bîrûnî ve Ebülvefa sinüs üzerinde çalışırlar ve Kopernik'ten asırlarca önce sekantı icat ederler.
Bundan önce İncil'de hiç görülmeyen "Oğul, Baba ile 'aynı cevherden' midir? gibi tartışmalarla asırlarca insanlar birbirlerini dışlayacak ve işi birbirleriyle savaşmaya kadar götüreceklerdi.
Hristiyan mesajıyla hicbir alakası olmayan Grek felsefesinin bu yanlış sorusuna verilen cevaplardan nice sapkın mezhepler doğacaktı!