Düşüncem özümdür, başka bir ayna tutmam,
Küfrüm de özümündür benden hakkımdandır, elin cennetine yatmam.
Süleyman’ın mülküne bir küçük kurt yolladım,
Asa kırıldı diye, artık gam ile yas tutmam.
Kevser balı dedikleri, parmak izimdeki tat,
Kendi dünyamda uyandım, geri kalan her şey mat.
O kekeleyen çocuk, sarıldığım bir yetim,
Onu dumanla sağalttım, ne tarikat ne biat.
Ruhullah nefesiyim, toprağa sağlam basan,
Yasaklı bir neşeyle, kendi lisanın kusan.
Kaygısız, huşusuzum; eminliğim tam oldu,
Benimdir bu harabat, benimdir bu ulu can.
Kendi tadımla geldim, kendi tadımla giderim,
Umut Can bir zerredir, memiş Muhammet nefesiyle, ben onu derya ederim. Gerçeğimi ehlibeytimi şeyimde hissediyorum, Şeyi o kadar aşağılık görme şeytana göz olan nefis o ilahi nefes
Ruhundan üflediği o nefesin üzerimizdeki hayrını hiçbir şey örtemez her can nefsiyle ruhuna şehittir
Nefsiyle ruhuna hakim/
İnsan için her şey güzel olacak budur onun ahdı
ezelden iyiliktir güzelliktir insanın bahtı güneş doğudan çoktan battı
kurtuluşu biz ezelden çoktan tattık.