Din genel bir anlamsızlık üstünde dolaşan bir gülümsemedir. Bir hiçlik dalgası üstünde kalmış bir kokudur.
Bu nedenle argümanlar bittiğinde din gözyaşlarına sarılır.
Evrenin dengesini ve tanrının varlığını iyi kötü kesinleyebilecek olan sadece gözyaşlandır. Gözyaşları tükendiğinde
Tanrı arzusu da yok olacaktır
Ruhum yalnızlığa ırak kalıyor. o kadar sonsuz varlığın içindeyim ki yalnızlık yok. yalnızlık arafta olanların ülkesinde biyerde var. burda öyle bişi yok. ben tek başınalığıma varlığı sığdırmışım. tek başıma varlıkla yaşıyorum. yalnız değilim varlığım