Ramiz Sevdar Amrahov
@_RamiZ_
Evet, yalnızca bir gezgin, yeryüzünde bir yolcuyum ben! Ya sizler daha önemli şeylerle mi meşgulsünüz?
Avukat
European Union Law
İstanbul
Azerbaycan, 8 Haziran
22 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Bir insan mesleki inancını gerçekte inanmadığı şeylerin hizmetine sunacak kadar ahlakını kaybetmiş ve aklının iffetini satışa çıkarmışsa her türlü suçu işlemeye açık hale gelmiştir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Düşünmek ya da DüşündürmekEdebiyat
Kitabı az önce bitirdim... Düşüncelerimin tazeliğiyle yazmak istedim düşüncelerimi . Belki de kitabın etkisinden böyle bir karar aldım. Bazen okuduktan sonra zaman geçmesi, soluklanmanız gerekir; ama içimde anlamlandıramadığım bir dürtüyle bir şeyler yazmak geldi içimden. Kitabın son kelimesini okuduktan sonra aklımda tek bir soru belirdi: Ben ne okudum? Basit bir hikaye anlatımıyla başlayan bir kitap nasıl bu sona evrilebildi? Zaman kavramının ara - ara kaybolup sonra yeniden belirdiği, ancak belirdiğinde bile sanki sisler içinde size yaklaştığımı yoksa uzaklaştığımı belli olmayan "insan" belirsizliği gibi hem huzursuzluk hem de mutluluk verdiği bu kitaptaki ya da kitaplardaki bazı bölümleri, yaşananların neden olduğunu merak ederek bazen yeniden ve yeniden okudum. Ancak merakımı kabartan sadece "nasıl" sorusu değildi. "Neden", "niye", "ne zaman", "kim", " gerçekten o mu" gibi düzinelerce soruydu. Kitap içinde kitap ve onun içinde kitap okuyacağımı bildiğim halde her defasında tuzağa düşürülmeme izin verdim. Sadece kendimi bu kadar bırakarak en derinlere varabilirdim... Vardım mı? Bilmiyorum... Bildiğim tek şey, bazen derinlerdeki hedef noktasına ulaşmak değil, o derinliğe inerken yaşadıkların ve hissettiklerindir önemli olan. Yani yolculuktur hedefi değerli kılan. " Monsieur ya Karanlıklar Prensi" ise bana zamansız bir yolculuk sundu.
Derler ki, insan felaketten usanacak kadar kanıksarsa gülmeyi öğrenebilirmiş. Komedyenler, intihara en yakın kişilerdir.
