Rhododendron
@_Rhododendron_
Okuyorum, okutuyorum; öğreniyorum, öğretiyorum. Kimseye gülmüyorum, kimseye ağlamıyorum, kimseyi lanetlemiyorum. Herkesi ve her şeyi anlamaya çalışıyorum.
5 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Onlar (ölmüş atalarımız) yaşamdan, bizim aldığımızdan daha azını alıyorlardı ; ama çok da az şey bekliyorlardı ondan ve geleceği biçinlendirmeye, bizim kadar çalışmıyorlardı. Biz, kalıcı bir mutluluk sözü alarak doğduğuna kendini inandırmış o küstah kuşaklardanız. Söz mü? Peki, kim vermiş bu sözü?
Sayfa 52
Nasıl anlatsam bilmiyorum; yavaş yavaş sizi içine çeken kitaplar da güzeldir ama bir anda duygu seline kapılmanızı sağlayan kitaplar eşsizdir. Bu da öyle bir kitap.
"Ağaçlar boyun eğmek zorundadır; kökleri onlara gereklidir; insanlara değildir oysa. Biz ışığı soluruz, gözümüz göklerdedir ve toprağın altına girdiğimizde, çürüyüp gitmek içindir bu. Doğduğumuz toprağın cansuyu, ayaklarımızdan başımıza doğru yükselmez; ayaklar yalnızca yürümeye yarar. Bizim için yalnızca yollar önemlidir. Bize göz diken bizi isteyen onlardır - yoksulluktan zenginliğe ya da başka bir yoksulluğa, kölelikten özgürlüğe ya da kanlı bir ölüme giderken. Ve o zaman tıpkı doğduğumuz gibi, kendi seçmediğimiz bir yolun kıyısında ölüp gideriz. "
Sayfa 9
Elime alıp okumaya başladığım an yakaladı beni. Uzun zamandır bir kitap beni bu kadar çok kendine çekmemişti.
"Başka biri olsaydı "kökler" den söz ederdi... Benim sık kullandığım bir sözcük değil bu. "Kök" sözcüğünü sevmem, imgesinden daha da az hoşlanırım. Kökler toprağa gömülür, çamurun içinde kıvrılıp bükülür, karanlıklarda dal budak salar; daha doğumundan başlayarak ağacı tutsak eder ve gözünü korkutarak beslerler : "Özgür kalırsan ölürsün!" "
Sayfa 9