"Bir bedeviye: “Erkek çocuklarını mı daha çok seversin, yoksa kızlarını mı?” diye soruldu.
Hiç düşünmeden: “Kızları!” dedi.
“Neden?” dediler. Şöyle cevap verdi:
“Ben yemeyi seven bir adamım. Çocukken annem bana en güzel yemekleri yedirirdi. Sonra evlendim; eşim bana annemin verdiğinden daha güzel lokmalar sunmaya başladı. Ardından bir kızım oldu… Vallahi gözüm bir lokmaya ilişse, hemen onu bana ayırır; ya tabağıma koyar ya da kendi eliyle ağzıma verirdi. Sonra bir oğlum oldu… Gözüm hangi lokmaya ilişse, o hayırsız hızlıca elini uzatır, benden önce davranıp lokmayı kendi ağzına götürürdü.”