Terapistlerin büyük çoğunluğu, örneğin, insanın fani olmasının verdiği korkunun sık sık büyük bir bakış açısı değişimini kolaylaştırdığını , iyileşen şeyin ilişki olduğunu, hastaların seçimlerle işkence yaşadıklarını , terapistin hastanın harekete geçme "istencini" oluşturması gerektiğini ve hastaların büyük çoğunluğunun hayatlarındaki anlamsızlık yüzünden eziyet çektiklerini fark etmiştir.