Sinan

Sinan
@_Sina_
Her devrimci ya ezen kişi ya sapkın olur sonunda. Seçtikleri tümüyle tarihsel evrende, başkaldırı da, devrim de aynı ikileme çıkar: ya polislik ya çılgınlık.
Reklam
... "Yaratığın bir sevinci olmalıdır, sevinci yoksa, ona bir yaratık gerekir". O zaman, var olmak ve ölmek acısını yadsıyanlar egemenlik kurmak isterler. "Yalnızlık güçlülüktür" der Sade. Bugün güç, binlerce yalnız insan için, başkasının acısı anlamına geldiği için, başkasına duyulan gereksinimi gizlemiyor. Yıldırı kin dolu yalnızların insan kardeşliğine sundukları saygıdır.
İnsan, tanrı olmak istedi mi başkalarının yaşama ve ölme hakkını da kendi avucuna almaya kalkar. Cesetler ve alt-insanlar hazırlar durmadan, kendisi de Tanrı değil, alt-insandır,ölümün iğrenç uşağıdır.
Kapitalist yönetimde, bağımsız olduğunu söyleyen insan, nesnel olarak, yönetime uygun bir insan sayılır.
Suçssuzluk düşüncesi suçsuzun içinden de silinince, umutsuz dünya üzerinde güç değeri egemen olur. Bunun için, yalnız taşların suçsuz oldukları bu dünya üzerinde, iğrenç ve acımasız bir çiledir sürüp gider. İdamlıklar birbirlerini asmak zorundadır. Analığın arı çığlığı bile öldürülür..