...
Ama siz zavallısınız ben de zavallıyım
Eskimiş şeylerle avunamıyoruz
Domino taşları ve soğuk ikindiler
Çiçekli elbiseleriyle yabancı kalabalık
Gölgemiz tortop ayakucumuzda
Sevinsek de sonunu biliyoruz
Borçları kefilleri ve bonoları unutuyorum
İkramiyeler bensiz çekiliyor dünyada
Daha ilk oturumda suçsuz çıkıyorum
Oturup esmer bir kadını kendim için yıkıyorum
İyice kurulamıyorum saçlarını
Bir bardak şarabı kendim için içiyorum
...
▫️ Turgut Uyar
Ben miyim bu şeylerin sahibi?
Kafamda bir çocuk var, meraksız.
İç âlemim oyuncaktan farksız;
Odam, içime bir ayna gibi.
Bir ışık oyunu var tavanda
Gölgeler seslerle birleşiyor
Ve bir karga beynimi deşiyor
Azaplar kemirdiğim bu anda.
Kardeşini öldürüyor Kabil,
İçimde bir yalnızlık duygusu,
Ölüm kadar uzun yaz uykusu,
Sıkıntı ile geçilen sahil.
....
...
Eriyip bitiyor mum
Bitiyor birden bütün düşlerim
Acımasız gerçeğime çıplak
Çırılçıplak dönüyorum.
İnsan düşüncesinden
Hızlı araç yoktur diyen
Öğretmenim… öğretmenim…
Garipsi huylar edindim nicedir
Garipsi duygular edindim.
...
"Kar yağıyor şehrin sokaklarına
Yaşanamayan anların anıları var yürüdüğüm yollarda
Usulca avucumda kaybolan bir kar tanesinin nefesini duyuyorum
Çocuksu bir kahkahayı ve heyecanı anımsıyorum..
Bir gurup insan kahkahası
Bir çift telaşlı ayak sesi
Soluğumun buharında ısınan gece
Bir sokak lambasının altında
Yitip giden bir kışı özlüyorum.. "
(...-21Aralık)