Umut Çöpoğlu
@_Umutlubir_umut
Kuvva, bire kadar kırılmadıkça bu memlekette umut tükenmez.
Kemal Tahir
12 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
Yalnızlık dinmeyen bir sızıdır
Günün birinde bir gemi alıp beni buradan kurtaracak mı? O geminin adı olsa olsa Anadolu ordusudur. Her gün, her saat bir mazgal deliğine benzeyen penceremden onu gözlüyorum onu bekliyorum. Ufuklar, insana endişe verecek kadar boş ve sakin. Sanki bir savaş içinde değiliz. Sanki her şey benim vehmimden ibaret gibi.
Bütün bunlara rağmen, bu ıssız adanın kimsesiz sakini, mağarasının içinden dışarıya doğru başını uzattığı vakit hiç sönmeyen bir liman fenerinin yeşil ışığını görüyor. Bu benim ümidimin ışığıdır. Benim ümidim... Yağını nereden alıyor? Fitilini kimler tazeleyip yakıyor? Bilmem, bilmem... Fakat umut benim tek gıdamdır. Bu umut benim yaşama gücümün en son parıltısıdır. O söndüğü gün... İşte bunu tasavvur edemiyorum.
Yalnızlık dinmeyen bir sızıdır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Orta Anadolu'nun Bir Köyünde Yaban Bir Subay
Bunlar arasında bir ruh, gömülmüş bir tohum değil midir? Ben yedek subay, Ahmet Celal; Celal Paşa'nın oğlu Ahmet; Porsuk çayı'nın kenarında böyle bir tohum haline girdim. Bir kulaç, kara toprak içinde filizimi sürmek, dal ve budaklarımı aydınlığa doğru uzatmak, meyvamı vermek için Allah'ın rahmetini bekliyorum. Ve gömülü olduğum toprağın ıstırabını bedenimde hissediyorum. Her hususta ona karışıyorum.
Ben Celal Paşa'nın oğlu Ahmet, İstanbul'un en muhteşem konaklarından birinde doğup parıltılı hülya iklimlerine doğru kanat açıp uçtuktan sonra, kanatlarımın biri kırılmış olarak buraya düştüm. Otuz iki yaşında bir emekli asker, bütün geleceği geride kalmış sakat bir delikanlı, şimdi burada...
