15 gündür buradayım ve burada hiçbir şey yaşanmadığını, burada hiçbir şeyin değişmediğini, içsavaşın sadece bir kısım politikacının bildiğini okumasına yaradığını, yüz bin ölünün bir grup hırslı politikacının bir kazurat pastasını bölüşmek için başvurduğu ölümcül bir kaynaktan başka bir şey olmadığını teyit etmek için o on beş gün bana yetti.
Tek önemsedikleri şey cebindeki paradır, gerisi kimsenin umurunda değildir, saygınlık sahip olduğun parayla ölçülür, başka hiçbir değer yoktur, burada söz konusu olan sahip olduğun para miktarının diğer bütün değerlerden üstün olması değildir, mevzu bu değildir Moya, mevzu başka hiçbir değerin olmamasıdır.
Hayattaki en büyük idealleri çavuş olmak olan insanların arasında nasıl yaşayabildiğini anlamıyorum, nasıl yürüdüklerini gördün mü Moya, buraya ilk geldiğimde gözlerime inanamıyordum, bana o kadar itici geliyordu ki, sana yemin ederim, hepsi sanki askermiş gibi yürüyor, saçlarını sanki askermiş gibi kestiriyor ve sanki askermiş gibi düşünüyorlar, akla ziyan bir şey Moya, asker olmayı hepsi isterdi, asker olmak hepsini çok mutlu ederdi, tam bir ceza muafiyetiyle öldürebilmek için asker olmak hepsinin çok hoşuna giderdi, hepsi bakışlarında, yürüme biçimlerinde ve konuşma tarzlarında öldürme arzularını yansıtıyor, hepsi öldürebilmek için asker olmak istiyor, bu asker görünme isteği Moya, El Salvadorlu olmak anlamına geliyor, dedi bana Vega.