Beyaz Gemi, yazarın edebiyata özgü masalsı anlatımı ile sert toplumsal gerçekçiliği birleştirdiği bir romandır. Merkezde, ismi verilmeyen bir çocuk karakteri var, fakat onun bakış açısı üzerinden hem bir ırkın mitolojik katmanları, hem de insan dünyasının çelişkileri çocuk gözüyle işleniyor. Roman, -masal ile gerçeklik arasındaki gerilim- üzerine kurulu bir yapı üzerine işlenmiştir.
Kitapta, geçmişi yaşamış ve anlatan bir dede ile geleceğe yön verecek bir çocuğun arasındaki dramatik, psikolojik, zaman zaman mutluluk ama çoğu zaman hüzün dolu bir mitolojik efsane, hikaye tarzı bir zaman dilimini anlatmaktadır.
Yazım tarzı hafif, içeriği her sayfa sonunda diğerine geçmek için merak uyandıran kelimeler ile son buluyor. Açıkçası okurken hiç sıkılmadım. Ve beni derin düşüncelere iten yerler de vardı. Genel olarak üzücü bir hikaye ama içeriğindeki o mistik mitoloji ve coğrafya, cezbedici cinsten olup, heyecan verici sahneler nadir bulunmaktadır.
Kitap, mitolojik tarih severler, roman türünü ciddi anlamda benimseyen kişilere tavsiye ederim.
Siz okudunuz mu ? Ne düşünüyorsunuz konu hakkında ?