Bu kitapta yas;
• Sessiz bir çöküş değil,
• Günlük hayatın her köşesine sinmiş küçük sızılar,
• Bir insanın kendisiyle hesaplaşması,
• Ve sevginin geride bıraktığı izler üzerinden anlatılıyor.
Fournier, duyguları süslemiyor; acıyı romantikleştirmeden, çoğu zaman acı gerçekçiliğiyle paylaşıyor. Bu yönüyle kitap, kayıp yaşayan herkes için hem yüzleştiren hem de teselli eden bir metin niteliğinde.