Aslında bomboş konuşanlara fazla karşı çıktığım yok ama beni asıl sinirlendiren, bu sözleri söylerken, gururlu ve kibirli tavırlarıyla, harcadıkları zaman.
Sürekli olarak ait olduğu hiçbir yer olmamıştı. Asla bir yere kök salmamıştı. Kendini değil dostlarını hoşnut etmek için çevresine uymuştu. Ömrü boyunca dolaşıp durmuş sonunda kitapları, sanatı ve aşkı bulmuştu
Açken düşünceleri bütün dünyada aç olduğunu bildiği binlerce insandaydı, ama şimdi tok karnı ile o binlerce aç kişi artık kafasını yormuyordu. Onları unutmuş, dünya üzerindeki binlerce aşığı düşünmeye başlamıştı.