Baran Solak
@__Baran__
...saatlerdir yolda yürümesine rağmen daha güçlü, daha canlı görünüyordu ve gittikçe daha hızlı, daha tempolu yürüyerek mesafeleri arkasında bırakıyordu.
Yukarıya kadar tırmanıp cesurca
son adımı atarken birdenbire yanlış yola girdiğini düşünüp korkuya kapılmak, ileriye doğru birkaç kolay adım atacak gücü kaybetmek kadar korkunç bir şey yoktur hayatta.
Sürekli çalışmakla, hatta belki de kendi içine bakma fırsatı bulamayacak kadar çok yoğun çalışmakla geçen hayatı, genç ressamın resmine baktığı günden bu yana başka bir boyut kazanmıştı: Geçmiş ve gelecek birdenbire parçalanmıştı, içine sadece karanlığın ve gölgelerin akın ettiği bir ayna gibi ona bakıyordu.
Ortak öfkenin ve işbirliği dürtüsünün bir araya getirdiği bizler, bu noktada, vahşi bir
ritmın tutturulmasıyla her şeyi unutmuştuk, Sosyal ve girişkendik; şarkılar söyleyip güldüğümüz bu meclisler bizi tatmin ediyordu.