Kaynaklarını silaha yatıran bunalım içindeki ülkeler, ekonomik kalkınmaya zaman ve para ayıramazlar. Bu ülkeler, bir yandan çokuluslu şirketler için pazar olurken, öte yandan hammadde kaynaklarını uluslararası şirketlere açmak zorunda kalmaktadır.
Ortadoğu ülkeleri, eğer kendi ulusal çıkarları için istikrara ulaşmayı başarırlarsa (ki, bu ulaşılması zor bir hedeftir) elbet petrol ve maden kaynaklarını ulusal amaçları için çalıştıracaklardır. Bu nedenle, ortadoğu ülkelerinin, kendileri için istikrara kavuşması istenmez dahası önlenir. Çünkü, bunalımın sürmesi emperyalizmin çıkarınadır.