İnsan Neyle Yaşar sorusunun cevabı aslında tüm öykülerde kendini gösteriyor. İlk öykümüzde Mihail 3 sorusuna yıllarca yanıt ararken aslında insan olduğu müddette insanlığın ne zor ve bu zorlukla ne kadar şerefli olduğunu gördü. Dağların sırtına yükleseniz dağları ezecek yükün altında dimdik durmayı başaran , soğukta içini sevgiyle ısıtan, kıtlıkta karnını umutla doyuran,her daim yardımlaşmayı insan olmanın ve inançlarının bir gereği sayan insanları gördü. İnsan,annesiz ve babasız yaşayabilirdi ama tanrısız yani sevgisiz yaşayamazdı.Çünkü Tanrı onlar için sevgi demekti. İlerleyen hikayelerdeyse İnsan Neyle Yaşayamaz'ı anlattı üstat: Aç gözlülük ne büyük nankörlüktü; Tanrının onlara verdiğini onlar birbirinden sakınıyordu. Hırs ve acımasızlık ne büyük günahtı;Tanrı'nın affettiğini onlar affetmiyordu. Sonunda acımasızlar zalimce öldü aç gözlülerse ölüm tarafından toprakla doyuruldu. İşte bunu anlattı Tolstoy İnsan Neyle Nasıl Neden Yaşar?