"Yaşamı da ölümü de aşmıştım, çünkü artık ne yaşama arzusu duyuyor, ne de ölümden korkuyordum. hiç bir şey istemiyor, hiç bir şey ummuyordum. hiç bir şeyden korkmuyordum. bu yüzden özgürdüm. çünkü yaşamımız boyunca bizi köleleştiren isteklerimiz, umutlarımız, korkularımızdır. özgürlüğüm onları öfkelendiriyordu. hala istediğim, hala korktuğum, ya da hala özlediğim bir şey kalmış olması hoşlarına giderdi. o zaman beni bir kez daha köleleştirebilirlerdi."
“Daha iyi bir hayatı umut etmeyin. Sadece daha iyi bir hayat yaşayın.
Daha iyi olun.
Daha şefkatli, dayanıklı, mütevazı, disiplinli.
Daha iyi bir insan olun.
Ve belki, şanslıysak bir gün insandan daha fazlası olabiliriz.”