"Gerçekten çocuksunuz siz, hiçbir şeyi fark etmeyen, görmeyen, bilmeyen sersem bir çocuk. Ama böylesi daha iyi- yoksa daha huzursuz olurdunuz."
Sonra ani bir hamle ile arkasına döndü. Sakinleşmek için boşuna çabalıyordum: Yırtıp parçalayamadığım bir kabusun ağzı kapalı kara torbasını içine hapsolmuştum adeta, bir yorum uğruna, bu çelişen duyguların gizemli karmaşasından uyanabilmek uğruna kıvranıyordum.