Sena
@__JustMe__
There is nothing either good or bad but thinking makes it so
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsanlığı düşünüp dururken buluyorum kendimi. Ablamın yeteneğine yaklaşımları çok tuhaf. Neden korkuyorlar güneşsiz diyarlardan? Ölüm de doğum kadar doğal. Ama ablamdan korkuyorlar. Ödleri kopuyor. Onu yatıştırmaya çalışıyorlar boşuna. Onu sevmiyorlar.
Ben aşık olmanın güzel bir şey olduğunu düşünmüştüm hep
"Gerçekten çocuksunuz siz, hiçbir şeyi fark etmeyen, görmeyen, bilmeyen sersem bir çocuk. Ama böylesi daha iyi- yoksa daha huzursuz olurdunuz."
Sonra ani bir hamle ile arkasına döndü. Sakinleşmek için boşuna çabalıyordum: Yırtıp parçalayamadığım bir kabusun ağzı kapalı kara torbasını içine hapsolmuştum adeta, bir yorum uğruna, bu çelişen duyguların gizemli karmaşasından uyanabilmek uğruna kıvranıyordum.
Eğer ölümün böyle bir doğası varsa ölümün bir fayda olduğunu söylüyorum çünkü o halde sonsuzluk sadece bir gecedir.
Tanrı kimin tarafında? Her iki tarafı da ızdırap içinde bırakmış gibi görünüyor. Spor seyirciliğinden mi hoşlanıyor? Tanrının, yaşamı için koşan dehşete düşmüş bir ceylanı izlemekten hoşlandığını düşünmek korkunç olmaz mıydı? Onu yere serip boğazına sarılacak, boğazını nefes alamayacağı kadar sıkıp onu boğarak öldürecek bir çitanın yemeği olmamak için kaçan bu ceylanı izlemekten hoşlanır mıydı?
