İnsan bir kere oturdu mu , yerinden kolay kolay kalkmaz. Kişi kıpırdamayınca uyuşur. Uyuşunca laflamaya başlar. Laf dedikoduya dönüşür. Dedikodu başlayınca da gayri iflah etmez. Dost, düşman olur ;düşman, canavar kesilir! Kişinin gücü, günün birinde tükenir,ama bilgi yaşar. Bilginin ışığı, kapalı gözlerden bile içeri sızar, aydınlığa kavuşturur.
~Şeyh Edebali ~
"Fakir kelimesindeki'fa' harfi, fakirlik çekmek ve tevekkül üzere yaşamak demektir. 'Kaf ' harfi, kanaat etmek ve aramayı terk etmek anlamına gelir. 'Yâ' harfi, ihsan sahibi yüce Allah'ı yâdetmek (hatırlamak) ve her iki âlemi de unutmak demektir.'Râ' harfi ise riyazette olup mücahede yapmayı ifade eder. Bunların hepsini liyakatle yapan kişi fakirliğin gerçek manasına vasıl olup; 'fazl'ın 'fa'sına,' kurb'un 'kâf'ına, ve 'yâr'in (dostun)' yâ'sına , rahmet ve rü'yetin 'râ'sına kavuşur. Eğer kişi fakirliğin gerçek manasına kavuşamazsa Allah ( Celle celalühü )esirgesin ki 'fezihet'in (rezilliğin) 'fâ'sıyla , 'kahr'ın 'kâf'ıyla ,' ye'is' in ( ümitsizliğin )'yâ'sıyla ve 'rüsvalık'ın 'râ'sıyla karşılaşır."